รูปหล่อโบราณพระพิฆเนศอุดกริ่ง หลวงพ่อกึ๋น วัดดอน ยานนาวา จัดสร้างในปี 2480 พิมพ์ใหญ่พิเศษ ที่สุดของความสมบูรณ์ น้ำทองเดินเต็ม พิมพ์ทรงคมกริบ ยันต์หลังชัดเจน และที่สุดของความหายาก

พระองค์นี้คือต้นช่อที่สมบูรณ์ที่สุด สังเกตได้จาก 'กระแสน้ำทอง' ที่วิ่งไหลวนทั่วองค์พระ แสดงถึงส่วนผสมของโลหะธาตุที่ลงตัวเป๊ะ และอุณหภูมิในขณะหล่อที่พอเหมาะที่สุด ทำให้น้ำทองไหลเข้าสู่ทุกซอกทุกมุมของแม่พิมพ์ได้อย่างอิสระ ไม่มีรอยเนื้อขาดหรือหลุมฟองอากาศให้รำคาญตา จุดตายของรุ่นนี้คือยันต์หลังที่มักจะเบลอหรือติดไม่เต็ม แต่สำหรับองค์นี้ ยันต์หลังติดชัดทุกตัวอักษร' เป็นข้อพิสูจน์ว่าแม่พิมพ์ (หุ่นเทียน) ยังมีความสดและคมกริบ ไม่ผ่านการหล่อซ้ำจนรายละเอียดเลือนหาย นี่คือเสน่ห์ของงานหล่อโบราณที่หาองค์อื่นเปรียบได้ยากยิ่ง พิมพ์ใหญ่พิเศษ องค์พระมีส่วนสูง 5.3 ซ.ม. และกว้าง 2.6 ซ.ม. ล่ำสันน่าเกรงขามอย่างมาก มาพร้อมกับการ 'อุดกริ่ง' ตามสูตรวัดสุทัศน์ เขย่าแล้วเสียงดังกังวานใสสะอาด สื่อถึงชื่อเสียงและความสำเร็จที่ไม่มีวันติดขัด

ในช่วงปี 2480 หลวงพ่อกึ๋นท่านต้องการสร้างวัตถุมงคลเพื่อแจกจ่ายทหารและประชาชนในช่วงสงครามอินโดจีน แต่ท่านมีความเคารพรักในสมเด็จพระสังฆราชแพมาก จึงได้ไปขอประทานอนุญาตและขอความเมตตาให้สมเด็จท่านช่วยเป็นประธานในการจัดสร้าง สมเด็จพระสังฆราชแพ ท่านทรงมีพระประสงค์ที่จะสืบสานตำนานการสร้างพระกริ่งให้แพร่หลายและถูกต้องตามตำรับโบราณ ฉนั้นเมื่อหลวงพ่อกึ๋นมาขอ ท่านจึงประทานชนวนมวลสารเก่าของวัดสุทัศน์ให้ และให้อาจารย์หนู (เจ้าพิธีมือหนึ่ง) มาควบคุมงานอย่างใกล้ชิด เพื่อให้ได้พระที่มีคุณภาพระดับเดียวกับวัดสุทัศน์ ซึ่งในสมัยนั้นความสัมพันธ์ระหว่าง "วัดสุทัศน์" และ "โบสถ์พราหมณ์" แน่นแฟ้นมากครับ (เนื่องจากอยู่ใกล้กันและต้องอาศัยพราหมณ์ร่วมพิธีหลวงเสมอ) ทางโบสถ์พราหมณ์เองก็มีความปรารถนาที่จะให้มี "รูปเคารพพระพิฆเนศ" ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และถูกต้องตามพุทธพราหมณ์ เพื่อให้คนไทยได้บูชาที่พึ่งทางใจในช่วงวิกฤตสงคราม จึงยินดีให้ใช้สถานที่และร่วมประกอบพิธีอย่างเต็มที่ครับ

วัตถุประสงค์การจัดสร้าง ในขณะนั้นประเทศไทยกำลังอยู่ในช่วง "สงครามอินโดจีน" (เหตุการณ์กรณีพิพาทระหว่างไทย-ฝรั่งเศส) พระครูกัลยาณวิสุทธิ์ (หลวงพ่อกึ๋น) เจ้าอาวาสวัดดอน จึงมีความตั้งใจสร้างวัตถุมงคลเพื่อมอบเป็นขวัญกำลังใจให้แก่ทหารและประชาชน เพื่อให้แคล้วคลาดจากภัยสงคราม
รายนามประธานและพระเกจิอาจารย์ที่ร่วมปลุกเสก
พิธีนี้ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนั้น เพราะได้รับความเมตตาจาก "สายวัดสุทัศน์" มาคุมพิธีเองทั้งหมด

ประธานฝ่ายสงฆ์ : สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร) วัดสุทัศน์เทพวราราม ทรงเสด็จมาเป็นประธานในพิธีเททองและจุดเทียนชัย
เจ้าพิธี: พระครูหนู (อาจารย์หนู) แห่งวัดสุทัศน์ (ผู้เชี่ยวชาญการผสมเนื้อโลหะตามตำรับพระกริ่งวัดสุทัศน์)
พระเกจิเรืองนามและอาจารย์ร่วมปลุกเสก (ชุดเดียวกับวัดสุทัศน์) ได้แก่

หลวงพ่อจาด วัดบางกระเบา (เทพเจ้าแห่งปราจีนบุรี)
หลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก (เทพเจ้าแห่งอยุธยา)
หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม (เจ้าของเหรียญยอดนิยม)
หลวงพ่ออี๋ วัดสัตหีบ (ผู้สร้างปลัดขิกอันโด่งดัง) (นี่คือ 4 สุดยอดเกจิ "จาด-จง-คง-อี๋" ในยุคสงครามครับ)
หลวงพ่อเหลือ วัดสาวชะโงก
หลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ
หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง
หลวงพ่อกึ๋น วัดดอน (เจ้าบ้านและผู้จัดสร้าง)

พิธีประกอบขึ้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 (ตรงกับวันจันทร์ ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 12 ปีฉลู) เหตุการณ์ตำนาน ในขณะที่พระสงฆ์กำลังสวดชัยมงคลคาถาและพิธีเททองกำลังดำเนินอยู่นั้น ได้เกิดปรากฏการณ์ "ฟ้าผ่า" ลงมากลางปะรำพิธีถึง 2 ครั้งซ้อน! แต่ปรากฏว่าสายสิญจน์ในพิธีไม่ไหม้ไฟ และผู้ร่วมพิธีไม่มีใครได้รับอันตรายเลย เป็นที่มาของชื่อ "กริ่งฟ้าผ่า" อันลือลั่นนั่นเอง

"พระสวยหาไม่ยาก แต่พระแท้ที่หล่อได้สมบูรณ์ระดับ 'Masterpiece' แบบนี้ 10 ปีหรือ 20 ปีจะมีหลุดออกมาให้ได้เห็นสักองค์ไหม

226-1-374xx-x